viernes, 20 de abril de 2012

Incendio dunha casa no Vilar de Conforto

CONTA AXUDA FAMILIA LOMBARDIA ARRUÑADA POLO INCENDIO EN VILAR DE CONFORTO:
2080-0137-46-3000064388  Nova Galicia Banco.
A Asociación de Pensionistas e Jubilados de A Pontenova, fixo unha doazón de 500€ a familia, sigue o seu exemplo e botalles unha man no que podas.

jueves, 12 de abril de 2012

Incendio nunha casa no Vilar de Conforto.


Esta foi unha tarde tráxica para A Pontenova. Un dos nosos veciños, Gelo e a súa nai, do Vilar de Conforto, da casa do galego, perderon o seu fogar. Afortunadamente, non se atopaban na casa no momento do incendio que destrozou totalmente a vivenda. As orixes do lume non se saben. Veciños, persoal do concello, e mais tarde tres camions de bombeiros do parque de Barreiros enfriaron as paredes do inmoble totalmente calcinado. Mención especial para Javier Mendez, que sempre está o primeiro alí onde fai falla axuda urxente.
En fin, un forte abrazo para Angel e a súa nai, era moi, moi triste ver ese panorama e non poder facer nada.
Facendo clic aquí podedes acceder as fotos para facervos unha idea da magnitude do incendio.

Posdata, publicado o 12/04/2012    as    01:05 da maña;
Estase barallando a idea de abrir unha conta no BBVA e outra en NOVA CAIXA GALICIA  para botarlle unha man a esta familia. Quedaron co posto e perderonno todo. Un par de Euros cada un que entramos nesta web non nos supon moito, e poderiamos axudarlles moitisimo. Hoxe poñeremos mais info. Imaxinadevos que a vós os ocorre algo igual. Graciñas.

martes, 3 de abril de 2012

Cartas do lector: Fragas do Eume

Texto recibido dun lector anónimo:

Hola:

Non sei se estaredes o tanto do incendio que afectou o parque natural das fragas do Eume. Comezou este sábado pasado entorno ás 15:15 da tarde e non o deron por controlado hasta o día de hoxe. Arderon sobre as 800 ha, máis ou menos;polo que teño entendido e máis o que escoito no traballo non afectou demasiado o ecosistema de monte atlántico, aínda así fálase dunhas 350 ha, o resto son eucaliptales, piñeirales e moita masa de toxo e uz. 

Gustaríame que tivérades en conta que o lume fai un daño inmediato e debastador, pero é realmente a mala xestión a que fai que haxa ese lume e se reproduzca dese modo. Os nosos gobernantes, de todolos colores, e elexidos por todos nós, son responsables de que estes espacios non se xestionen de xeito adecuado, e somos os cidadáns os que temos que sacar valentía e esixirlles que fagan ben aquel traballo polo que cobran. Non debemos permitir que nos amedrenten e non nos deixen decidir libremente se son merecedores dese posto público que ocupan.
A min personalmente dame moita pena pois nada me gustaría máis que ver estes montes xestionados e dándolles ós seus habitantes unha boa posibilidade de vivir dignamente en absoluta armonía.

Todo esto pode pasar moi cerca de nós, temos ahí a fraga de Reigadas, pequena pero moi xeitosiña, que calquera día destes pode quedar igualiño que a do Eume.

Ala non vos dou máis a vara. Coidade do que é noso e se e preciso defendelo, pois con uñas e dentes.

P.D: E tédeme sentido crítico, non todo o que vemos ou oimos ten por que ser certo.

domingo, 11 de marzo de 2012

Ellos estaban allí cuando todo tembló

10/03/2012
Adrián Paz Fraga, en Italia
(...)
Otro estudiante Erasmus, Adrián Paz, de A Pontenova, no fue capaz de esgrimir esa calma y todas sus fuerzas se centraron en poner tierra de por medio, tras vivir en angustiosa primera persona el terremoto que se produjo el 6 de abril de 2009 en la zona centro de Italia. Su experiencia fue traumática. Era de madrugada y Adrián caminaba por la calle con un compañero, tirando de sus maletas camino del bus que los conectaría con un avión para pasar sus vacaciones de Semana Santa a Lugo. «Había habido temblores en los días anteriores, pero ese ya comenzó muy fuerte, nos pilló en una callejuela estrecha y, sin decir nada, los dos comenzamos a correr para llegar a una plaza abierta. Las casas se iban cayendo junto a nosotros, nos impactaban piedras y tejas». El joven pontenovés recuerda la destrucción que se produjo en segundos ante ellos: viviendas derrumbadas, farolas arrancadas, alarmas sonando... Presos del pánico, consiguieron coger su transporte, pero no pudieron salir al estar las carreteras cortadas. «Tuvimos que volver andando hasta el centro y no conseguimos marcharnos hasta la media tarde del día siguiente. Con todo, yo tuve suerte de llevar conmigo mi equipaje, porque a otros compañeros les quedó todo sepultado en sus casas: la zona en la que vivíamos quedó acordonada y no se pudo volver a vivir allí. Volvimos meses después, acompañados de los bomberos, para recuperar lo que quedaba de nuestras pertenencias. Aquello sigue destrozado», concluye con pena.
(...)
Copyright © 2008 PONTENOVA.ES: Términos y condiciones de uso.